Canti Spazializzati po raz pierwszy jako aż dwa dni koncertów! Poszerzony, bogaty i – oczywiście – spacjalizowany program, już w weekend 11-12 października w Sali Sesyjnej BWA Wrocław Główny.
Tegoroczny program cyklu Canti Spazializzati w swoich poszukiwaniach porusza się po spirali. Dokładniej mówiąc, po koncepcji otwartej formy spiralnej popularyzowanej w latach 60. i 70. XX w. przez Leoncjusza Ciuciurę.
Ślimak, wir wodny, DNA, galaktyka. Forma spiralna wiruje w świecie dookoła nas, w nas samych. Był w Polsce kompozytor nią zafascynowany, nazywał się Leoncjusz Ciuciura. Zmarły w 2017 roku i dziś może nieco zapomniany twórca, pozostawił po sobie niezwykłe, zagadkowe, w pewnością awangardowe dziedzictwo. Dlaczego spirala tak bardzo go intrygowała?
„W utworach moich nie ma podziału na wykonawców i odbiorców. Jest tylko homo creator, człowiek uwrażliwiony, syntonicznie współodczuwający, o otwartym umyśle, wyobraźni, wrażliwy na nowe doświadczenia intelektualno-estetyczne, posiadający zdolności akomodacyjne. Mam pełną świadomość, że aby zrealizować takie programowe założenia potrzebna była nowa forma. Forma spiralna jest – moim zdaniem – najbardziej adekwatna, ponieważ jej podstawową cechą jest dynamiczna, integrująca dążność wszystkich elementów do wewnętrznej jedności, spoistości i substancjalnej doskonałości”.
W ślad za Ciuciurą, po spiralnej drodze jego fascynacji, ułożyliśmy tegoroczny program koncertu z cyklu Canti Spazializzati, 21 jego edycję. Punktem wyjścia stała się kompozycja Spirale I per uno i chęć jej wykonania przez Ryszarda Lubienieckiego i Michała Sembera, duetu doskonale znanego naszemu cyklowi. Wykonania niezwykłego, bo pierwsze w historii napisanej w 1964 roku kompozycji, które bezpośrednio bazowałoby na zamyśle i zapiskach Ciuciury. Zaczęło się więc od Spirale, a potem wszystko już jakoś tak wprawiło się w ruch i zakręciło… W efekcie, oto program podwójnego koncertu Canti Spazializzati #21: Forma spiralna:
SOBOTA, 11 PAŹDZIERNIKA
Leoncjusz Ciuciura – Spirale I per uno (1964→)
Ryszard Lubieniecki – Spirale della memoria (2025) * na clavisimbalum, instrumenty perkusyjne i elektronikę
Miłosz Kędra – our breath, recurring, our breath (2025) *
Leonie Strecker – peripher (2025) *
NIEDZIELA, 12 PAŹDZIERNIKA
Katarzyna Podpora – )personal) movements((() (2025)*
Mikołaj Szmeichel aka Lemta Toro – Zdanie z pewnego snu: (2025)*
Oktawia Pączkowska – Vortex (2025)*
* prawykonanie, zamówienie Canti Spazializzati
O ARTYST(K)ACH
Michał Sember
Urodził się w Środzie Śląskiej, mieszka we Wrocławiu. Od ponad dekady gra muzykę improwizowaną w różnych składach. Zazwyczaj korzysta z gitary elektrycznej, przedmiotów i głosu. Miał okazję współpracować z takimi artystami jak Paulina Owczarek, Agusti Fernandez, Michał Biel, Adam Webster, Mateusz Rybicki, Paweł Doskocz, a także z muzykami z łódzkiego kolektywu Dźwięk-Bud. Jest członkiem redakcji muzycznej Akademickiego Radia LUZ, gdzie prowadzi autorską audycję Tembr o muzyce eksperymentalnej. Jako Siemper bierze udział w rapowych bitwach freestyle a jako repmeis gra DJ sety i produkuje komputerowe piosenki.
No bio found for the given ID.
Miłosz Kędra
Kompozycje Miłosza Kędry (ur. 2001) eksplorują brzmienia syntetyczne, elektroakustyczne oraz autorskie instrumenty akustyczne, poszukując różnych barw, strojów i faktur. Głównym polem jego twórczości, a jednocześnie centralnym elementem pierwszego albumu For Aeons (2021) są organy piszczałkowe. Poprzez minimalistyczne motywy, Kędra przenosi tu brzmienia tego instrumentu poza przestrzeń kościelną, syntetycznie przetwarzając jego dźwięki. Obecnie studiuje na studiach magisterskich na kierunku Nowa Muzyka Mediów na Akademii Muzycznej w Poznaniu, a niedawno ukończyłx licencjat z Kompozycji Elektroakustycznej, podczas którego zbudowałx własne organy piszczałkowe. Jego najnowszy album „their internal diapasons” wzbudził zainteresowanie wśród europejskich i światowych kręgów muzyki eksperymentalnej z uwagi na oryginalną redefinicję organów piszczałkowych oraz surowe, fakturalne ujęcie dźwięku.
Amazona Assem
(ur. 1998, Kair) W swoich pracach dąży do dekonstrukcji hierarchii jednostkowej i zbiorowej opresji, a także do przeformułowania analogii i symboliki poprzez abstrakcyjne formy reprezentacji. Zgłębia tematy związane z tożsamością/osobowością, bio-editingiem i hackingiem. Interesuje się zagadnieniami z zakresu filozofii, prześladowań osób queer i migracji na globalnym południu oraz taktykami adaptacji i przetrwania na uchodźstwie, praktykami i rytuałami rdzennych społeczności. Wyraża swoją postawę poprzez performans, sztukę wideo, rzeźbę i słowo mówione, zmierzając do poszerzenia spektrum środków wyrazu, za pośrednictwem których manifestują się jej idee.
Leonie Strecker
Leonie Strecker jest kompozytorką i artystką dźwiękową. Jej twórczość obejmuje muzykę elektroniczną i elektroakustyczną, kompozycje dla solistów i zespołów, a także performansy i instalacje. Artystka eksploruje zagadnienia związane z hybrydowością formy, obecnością i nieobecnością, powiązaniami między pamięcią a doświadczeniem oraz ze znaczeniem dźwięków konkretnych i syntetycznych. Jej prace były prezentowane m.in. podczas Biennale w Wenecji, Audio Art Festival w Krakowie, Musikprotokoll Festival w Grazu, Kunstpalast w Düsseldorfie, Kunstsammlung NRW w Düsseldorfie, De Singel Arts Centre w Antwerpii, czy ZKM w Karlsruhe. Urodzona w 1995 roku w Düsseldorfie, studiowała kompozycję elektroakustyczną w Rzymie i Düsseldorfie, a następnie ukończyła z wyróżnieniem studia na Uniwersytecie Muzyki i Sztuk Scenicznych w Grazu. Obecnie mieszka w Wiedniu.
Katarzyna Podpora
Artystka multimedialna, związana z morzem – jego przestrzenią audialną, ruchem, wpływem na twardą materię; tłumaczka, doktora sztuki w zakresie rzeźby i intermediów; mieszka i pracuje w Gdańsku. W pracy twórczej porusza kwestie materialności oraz podmiotowości istnień (tak żywych, jak i nie-żywych), form efemerycznych i performatywnych, a także procesualności i pamięci – w kontekście zapisu dokonywanego za pośrednictwem różnych mediów, w tym nagrań audio, tekstu, czy fotografii. Skupia się na nasłuchiwaniu materii i przestrzeni. Jako twórczyni muzyki eksperymentalnej, improwizowanej (m.in. w duecie PODPORA/KOHYT https://podporakohyt.bandcamp.com ) – pracuje z istotnym w jej praktyce instrumentarium, na które składają się materiały uznawane za odpadki, w tym szczątki istot pozaludzkich – kości zwierzęce, martwe części roślin, a także zdezelowane instrumenty, zniszczone płyty gramofonowe i taśmy z nagraniami terenowymi. Swoje prace prezentowała na wielu wystawach i festiwalach sztuki oraz muzyki współczesnej.
Mikołaj Szmeichel
AKA Lemta Toro. Autor wydanego w 2021 roku albumu 'True Religion’, na którym eksperymentował z kasetowymi pętlami i nagraniami terenowymi. W 2023 wydał album 'KAPITAŁKA’, na którym łączy surowe, syntezatorowe pejzaże dźwiękowe z białym śpiewem. Jego muzyka nawiązuje do wrażliwości low-fidelity, tape music i muzyki folkowej. Jego utwory były prezentowane m.in. w miksach Noods Radio, LYL Radio, Culture.pl oraz na listach The Quietus i 4AD.
Oktawia Pączkowska
Kompozytorka i artystka dźwiękowa. Jej utwory były wykonywane zarówno w Polsce, jak i za granicą, m.in. na festiwalach Setkávání Nové Hudby Plus w Brnie (Czechy, 2017), Tehran Contemporary Music Festival (Iran, 2018), New Music Days w Lucernie (Szwajcaria, 2018), New York City Electroacoustic Music Festival (USA, 2021), HELMCA Electroacoustic Music Days (Grecja, 2021), Lampi Di Rete Audiovisual Marathon (Włochy, 2022), Audio Art w Krakowie (2022, 2024), MUSICACOUSTICA-HANGZHOU (2023), Warszawska Jesień (2023, 2024) oraz ManiFeste Festival w Paryżu (2025).
Laureatka konkursów takich jak Keiko Yoneda International Composers’ Competition (2021), Konkurs Kompozytorski 10. Międzynarodowego Konkursu Duetów z Harfą (2024) oraz finalistka trzech edycji Międzynarodowego Konkursu Muzyki Elektroakustycznej PRIX CIME (2019, 2021, 2023). Uczestniczyła w międzynarodowych rezydencjach i programach, m.in. composer.pl (2021), JACK Studio (2023) oraz One Beat Virtual #5 (2024).
Laureatka Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2020), Stypendium Twórczego Miasta Krakowa (2023) i Młoda Polska (2024). Ukończyła studia magisterskie na Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie i studiowała w Hochschule Luzern w ramach Swiss-European Mobility Programme (2018). Obecnie jest doktorantką Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
ZESPÓŁ
Daniel Brożek (kurator), Barbara Celebucka (producentka), Marta Konieczna (PR)
Identyfikacja wizualna: Karolina Pietrzyk + Mateusz Zieleniewski
Organizator: Fundacja na Rzecz Studiów Europejskich
Partner: BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej
Matronat medialny: Glissando
Cykl współfinansowany ze środków Miasta Wrocławia | www.wroclaw.pl oraz w ramach funduszy Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności: program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
